Jak zorganizować linię technologiczną obróbki CNC？

W dziedzinie obróbki skrawaniem, po omówieniu metod obróbki CNC i ich podziale, głównym celem przebiegu procesu jest racjonalne uporządkowanie tych metod i ich kolejności. Ogólnie rzecz biorąc, obróbka CNC części mechanicznych obejmuje cięcie, obróbkę cieplną oraz procesy pomocnicze, takie jak obróbka powierzchni, czyszczenie i kontrola. Kolejność tych procesów bezpośrednio wpływa na jakość, wydajność produkcji i koszt części. Dlatego projektując ścieżki obróbki CNC, należy rozsądnie zaplanować kolejność cięcia, obróbki cieplnej i procesów pomocniczych, a także rozwiązać problem ich powiązania.

Oprócz podstawowych kroków wymienionych powyżej, przy opracowywaniu programu obróbki CNC należy wziąć pod uwagę takie czynniki, jak dobór materiałów, konstrukcja oprzyrządowania i wybór sprzętu. Wybór materiału ma bezpośredni związek z końcową wydajnością części; różne materiały mają różne wymagania co do parametrów cięcia; konstrukcja osprzętu ma wpływ na stabilność i dokładność części w procesie obróbki; dobór sprzętu musi określać typ obrabiarki odpowiedniej do potrzeb produkcyjnych zgodnie z charakterystyką produktu.

1. Metodę obróbki precyzyjnych części maszyn należy określić na podstawie charakterystyki powierzchni. Na podstawie znajomości charakterystyki różnych metod obróbki, opanowania ekonomiki obróbki i chropowatości powierzchni, wybierana jest metoda, która może zagwarantować jakość obróbki, wydajność produkcji i ekonomikę.

2. Wybierz odpowiedni punkt odniesienia położenia rysunku, zgodnie z zasadą doboru punktu odniesienia zgrubnego i dokładnego, aby w rozsądny sposób określić punkt odniesienia położenia każdego procesu.

3, Opracowując schemat procesu obróbki części, należy podzielić je na etapy obróbki zgrubnej, półdokładnej i wykańczającej na podstawie analizy części, określić stopień koncentracji i rozproszenia procesu oraz rozsądnie zaplanować sekwencję obróbki powierzchni. W przypadku złożonych części można najpierw rozważyć kilka schematów obróbki, a następnie, po porównaniu i analizie, wybrać najbardziej odpowiedni.

4. Określ dopuszczalną wielkość procesu oraz tolerancję każdego procesu.

5. Wybierz obrabiarki i pracowników, klipsy, ilości, narzędzia skrawające. Dobór sprzętu mechanicznego powinien nie tylko zapewnić jakość obróbki, ale także być ekonomiczny i racjonalny. W warunkach produkcji masowej, należy stosować standardowe obrabiarki i specjalistyczne przyrządy obróbkowe.

6. Określ wymagania techniczne i metody kontroli każdego głównego procesu. Określenie ilości cięcia i limitu czasowego dla każdego procesu jest zazwyczaj ustalane przez operatora w przypadku pojedynczego zakładu produkującego małe partie. Zazwyczaj nie jest to określone w karcie procesu obróbki. Jednak w zakładach produkujących średnioseryjne i masowe partie, w celu zapewnienia racjonalności produkcji i równowagi rytmu, wymagane jest określenie ilości cięcia i niedopuszczalne jest jej dowolne zmienianie.

Najpierw gruba, potem drobna

Dokładność obróbki jest stopniowo zwiększana w kolejności od toczenia zgrubnego – półwykańczającego – precyzyjnego. Tokarka do obróbki zgrubnej może usunąć większość naddatku po obróbce powierzchni przedmiotu obrabianego w krótkim czasie, zwiększając tym samym wydajność obróbki i spełniając wymóg równomierności naddatku. Jeśli ilość resztkowa po toczeniu zgrubnym nie spełnia wymagań wykańczających, konieczne jest zastosowanie wózka do obróbki półwykańczającej. Wózek do obróbki precyzyjnej musi zapewnić, że obrys elementu zostanie wycięty zgodnie z wymiarami rysunku, aby zapewnić dokładność obróbki.

Najpierw podejdź, a potem idź dalej

W normalnych warunkach, najpierw należy obrabiać części znajdujące się blisko narzędzia, a następnie części znajdujące się dalej od niego, aby skrócić drogę przesuwu narzędzia i skrócić czas przesuwu pustego przedmiotu. Podczas toczenia korzystne jest zachowanie sztywności półfabrykatu lub półfabrykatu oraz poprawa jego warunków skrawania.

Zasada przecięcia wewnętrznego i zewnętrznego

W przypadku części, które mają do obróbki zarówno powierzchnię wewnętrzną (wewnętrzną komorę), jak i powierzchnię zewnętrzną, podczas ustalania kolejności obróbki, należy najpierw zgrubnie obrobić powierzchnie wewnętrzną i zewnętrzną, a następnie wykończyć je. Nie wolno obrabiać części (powierzchni zewnętrznej lub wewnętrznej) po obróbce, a następnie obrabiać innych powierzchni (powierzchni wewnętrznej lub zewnętrznej).

Zasada podstawowa

Priorytetem powinna być powierzchnia używana jako punkt odniesienia dla wykończenia. Wynika to z faktu, że im dokładniejsza powierzchnia odniesienia pozycjonowania, tym mniejszy błąd mocowania. Na przykład, podczas obróbki części wału, otwór centralny jest zazwyczaj najpierw obrabiany, a następnie powierzchnia zewnętrzna i czoło, z otworem centralnym jako punktem odniesienia precyzji.

Zasada pierwszego i drugiego

W pierwszej kolejności należy poddać obróbce główną powierzchnię roboczą i podstawę montażową części, aby wcześnie wykryć ewentualne wady na głównej powierzchni w wykroju. Powierzchnia wtórna może być w pewnym stopniu nałożona na główną powierzchnię obrobioną przed ostatecznym wykończeniem.

Zasada twarzy przed otworem

Rozmiar obrysu płaszczyzny elementów skrzynki i wspornika jest duży, a płaszczyzna jest zazwyczaj obrabiana najpierw, a następnie otwór i inne elementy. Taki układ sekwencji obróbki, z jednej strony, zapewnia stabilność i niezawodność pozycjonowania obrabianej płaszczyzny; z drugiej strony, ułatwia obróbkę otworu na płaszczyźnie obrabianej i może poprawić dokładność obróbki, szczególnie podczas wiercenia, gdzie oś otworu nie ulega łatwo odchyleniu.

Podczas opracowywania procesu obróbki skrawaniem części konieczne jest dobranie odpowiedniej metody obróbki, wyposażenia obrabiarek, narzędzi pomiarowych, półfabrykatów oraz wymagań technicznych dla pracowników, zależnie od rodzaju produkowanych części.